Salomon Trail Running 2011

no w końcu muszę wpaść :) tylko jak ja was dogonię, na tych sprintach… skoro roztrenowanie mam ;)

No w piątek niektórzy pracują…. ale…

na Chełm prowadzi też malowniczy zielony szlak z Zarabia. na początku stromo, potem wypłaszcza się i można pobiegać ;)

o ile pamiętam ;) szlak dalej prowadzi asfaltową dróżką, o tyle warto zaliczyć, że po drodze miniemy stare, bardzo ciekawej konstrukcji obserwatorium. Potem proponuję dłuuuuuuuugo w dół, mijamy osiedle i dochodzimy do skrzyżowania szlaków. Droga powrotna do Myślenic to czerwony szlak o ile pamiętam na lewo na Uklejną. Na samym dole, już prawie w Myślenicach są ruiny zamku, podobno, ja tam widzę tylko kupę kamieni i wąwóz

faktycznie korzenie i kamienie są i jak na złość akurat więcej na zbiegu niż podb….dejściach ;)
ale trasa ogólnie przyjemna, choć niełatwa. Rowerowanie z pewnością pomoże :)

bajka :) szczególnie po rozgrzewce przez Chełm :) choć wspinając się mozolnie nie opuszczała mnie myśl jak to super byłoby w drugą stronę ;)

dokładnie to jaką traskę przerobiliście? zastanawiam się, czy nie przećwiczyć jej przy weekendzie ;)

bo my na Babicę ;) szkoda tylko, że tamta część nieopisana, bo zlokalizowałyśmy ją porównując dane z mapy z garminem

no nie, połowa :)

biegowo tamte okolice są bajeczne :D
rowerowo jeszcze bardziej ;)

nonono zabrać się na Pilsko tuż po MGS, gratulacje :)

ze zgubami wyszło mi ok 44 km. no ale i organizatorzy nie obiecują maratonu ale ok 42 km
co do skurczy, to myślę, że poza upałem, spore zasługi można przypisać samej trasie, bardzo dynamicznej, zmuszającej mięśnie do ciągłej zmiany rytmu, tempa, wysiłku

Fakt, zgubiłam się w sumie 3 razy, dzięki czemu utknęłam w korkach na wąskiej trasie, eh, skutecznie wybijając się z rytmu. A rytm wydawał się całkiem dobrze rokujący, bo po pierwotnym nazbyt szybkim wyrwaniu, mając wciąż w zasięgu wzroku czołówkę odpuściłam nieco. I grupa też od początku wydawało się, że pociągnie się dłużej i dość mocno. Jednak na ok. 5km na skrzyżowaniu zatrzymała nas konsternacja, bo strzałki pokazywały jedno, a taśmy wisiały zupełnie gdzie indziej. Po określeniu właściwego kierunku, rzuciłam się w pogoń za grupką i w poszukiwaniu straconego czasu. Tę pogoń opłaciliśmy kolejną zgubą, odgałęzienie trasy nie zostało wystarczająco mocno oznaczone :(
Eh… trzecie zgubienie zaliczyłam już przez własne gapiostwo, tj odwrócenie głowy w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie w niewłaściwym kierunku i znów przegapiłam wąską ścieżkę ostro skręcającą z głównej drogi.
Na tym biegu trzeba mieć oczy naokoło głowy… rollercoster jakich mało, wymaga maksymalnej uwagi albo przynajmniej spostrzegawczego zająca ;)
Trafiło mi się jeszcze trochę innych nieszczęść podczas biegu, eh… ;) pozostawiając spory niedosyt
Niemniej wciąż pozostaje dla mnie najciekawszą, najtrudniejszą i najbardziej wymagającą trasą w PL :)

uuuu ajajaj… nie ma to jak pobiegać sobie po górkach, forma sama się robi, gdy po takim ćwiczeniu z ulgą powita niżej położone tereny ;)
no tylko, eh… z urlopem nijak się nie wyrobi ;(

BRAWO :D
fajna trasa, super rezultaty :)

Z podejściami/podbiegami to zależy… na szutrówkach czy technicznych drogach coraz częściej udaje mi się podbiegać, ale jeśli zapowiada się długa wspinaczka, bądź robi się stromo przechodzę do mocnego marszu mocno wspierając się na kijach (co cztery łapy to nie dwie ;)) kije też opanowałam na zbiegach. Na przepłaszczeniach raczej trzymam je w ręce równolegle do ziemi.
Na trasę zabieram co mi wpadnie: gdy zimniej to marsy, twixy, corny, ostatniego rzeźnika załatwiłam jednak tylko powerbatonami i musze przyznać, że dają moc ;) żele też, na wszelki wypadek
Supli nie stosuję. Choć podobno piwo to niezły supel jest;) w ilościach terapeutycznych więc się raczę :) poza tym co najwyżej na wiosnę przy przesileniu jaką multiwitaminę. Na trasę izoton.